Język szwedzki może na początku wydawać się trudny. Jego nauka może wiązać się z pewnymi wyzwaniami m.in. przez to, że należy do grupy języków germańskich. Jego struktura, zupełnie inna od języka polskiego, wymaga przyzwyczajenia się do nowych zasad. Jednak mimo początkowych trudności język szwedzki nie jest taki trudny jak się wydaje. Po opanowaniu kilku kluczowych zasad gramatyki, język ten staje się dużo bardziej przystępny. Oto najważniejsze zasady gramatyczne, którym warto się przyjrzeć na początku nauki:
RZECZOWNIKI W JĘZYKU SZWEDZKIM
W języku szwedzkim istnieją dwa główne rodzaje gramatyczne rzeczowników: en i ett. Podczas nauki nowych słów warto od razu zapamiętywać, jakiego są rodzaju, ponieważ wpływa to na ich odmianę i tworzenie liczby mnogiej.
Liczba mnoga rzeczowników zależy od ich rodzaju i zakończenia słówka. Istnieje kilka podstawowych wzorów tworzenia liczby mnogiej. Rzeczowniki z rodzajnikiem “en”, w zależności od tego na jaką literę się kończą, mogą w liczbie mnogiej otrzymać końcówkę “-or”, “-ar”, lub “-er”, a te z rodzajnikiem “ett” otrzymują końcówkę “-n” lub pozostają w takiej samej formie jak w liczbie pojedynczej.
Kolejną ważną rzeczą jest określoność rzeczownika, która także jest wyrażana za pomocą końcówek. Forma nieokreślona to po prostu rzeczownik ze swoim rodzajnikiem a forma określona to dodanie do rzeczownika końcówki w zależności od jego rodzajnika (np. en flicka - flickan; ett hus - huset)
SPRAWDŹ ➔ "Mål - svensk grammatik på polska", czyli szwedzka gramatyka po polsku
CZASOWNIKI W JĘZYKU SZWEDZKIM
Czasowniki w języku szwedzkim nie powinny sprawić większego problemu, ponieważ nie odmieniają się przez osoby ani liczbę. To oznacza, że czasownik odmienia się tylko przez czasy i ma taką samą formę dla wszystkich osób, co znacznie ułatwia naukę.
W języku szwedzkim istnieją następujące czasy: preteritum (czas przeszły), perfekt (czas przeszło-teraźniejszy), pluskvamperfekt (czas zaprzeszły), presens (czas teraźniejszy) i futurum (czas przyszły) a tworzenie ich jest stosunkowo regularne.
Ważną rolę odgrywają także czasowniki modalne (np. ska, måste, kan, vill i får), które wyrażają zamiar, konieczność czy powinność.
SPRAWDŹ ➔ "Första och andra övningsboken i svensk grammatik" - klasyczna seria do nauki szwedzkiej gramatyki
PRZYMIOTNIKI W JĘZYKU SZWEDZKIM
Przymiotniki odmieniają się zgodnie z rodzajem, liczbą oraz określonością rzeczownika, do którego się odnoszą (np. ett rött hus; en röd bil).
Stopniowanie przymiotników w języku szwedzkim odbywa się na trzech poziomach: stopień równy, wyższy i najwyższy a same przymiotniki dzielą się na dwie główne grupy - regularne i nieregularne.
Stopniowanie przymiotników regularnych odbywa się przez dodanie do słowa różnych końcówek (np. rolig - roligare - roligast) a przymiotniki nieregularne odmieniają się niestandardowo więc trzeba je po prostu zapamiętać (np. liten - mindre - minst)
SPRAWDŹ ➔ "Klara grammatiktest i svenska som främmande språk" - najlepsze testy ze szwedzkiej gramatyki
SZYK ZDANIA W JĘZYKU SZWEDZKIM
Szyk zdania w języku szwedzkim jest dość rygorystyczny, co sprawia, że jego nauka jest kluczowa dla poprawnej komunikacji. Podstawowa struktura zdania to SVO (Subjekt-Verb-Objekt), czyli podmiot-orzeczenie-dopełnienie. Oznacza to, że w standardowym zdaniu czasownik zawsze znajduje się na drugim miejscu natomiast w pytaniach stosuje się inwersję, czyli przestawienie czasownika przed podmiot.
Podstawy gramatyki szwedzkiej na początku mogą wydawać się skomplikowane, jednak są prostsze niż mogłoby się wydawać. Brak odmiany czasowników przez osoby, regularny szyk zdania i jasne zasady dotyczące rzeczowników sprawiają, że po opanowaniu kilku kluczowych zasad i regularnym ćwiczeniom można szybko zacząć budować poprawne zdania i skutecznie się komunikować w języku szwedzkim.
Dowiedz się więcej:
➔ Język szwedzki gramatyka książka
